Untitled

#GG

Bir narsist benim için iki boynuzu olan bir boğa gibidir.

Bu boynuzlar nereye yönelirse, onun aklı da oraya çekilir.

Bir boynuzunda **kıskançlık** vardır. Bu, başkalarıyla sürekli kıyaslamadan doğar – sonsuz bir döngü, çünkü gerçek öz-sevgi yoktur. Kendini gerçekten kabul etmeyen biri, her zaman “daha fazlasına sahip” görünen birini bulur.

Diğer boynuzunda ise **haz bağımlılığı (zevk düşkünlüğü)** vardır. Sürekli uyarı, dikkat dağıtma ve kısa süreli tatmin arayışıyla gelen huzursuz bir sürükleniştir. Gerçek bir keyiften değil, içsel boşluğu hissetmemek için ortaya çıkar.

Bu yüzden boğa sürekli dışarıya doğru koşar: daha yükseğe, daha hızlıya, daha fazlaya.
Ama asla içeriye dönmez.

Çünkü kendini taşıyamayan, yerine hep bir şeyler koyar – kıyasla ve hazla.

Böylece bir döngü oluşur:
Kıskançlık eksiklik hissi yaratır,
Eksiklik hissi dikkat dağınıklığına ve haz arayışına dönüşür,
Dikkat dağınıklığı ise gerçek huzuru engeller.

Ve boğa, kendi hareketinin içinde sıkışıp kalır – dışarıdan güçlü görünür, ama içeriden sürekli sürüklenir.